Dziecko, dom, świat

Podstawowym organem, który powinien czuwać nad prawami dziecka są jego rodzice bądź prawni opiekunowie. Nie zawsze jednak przysługujące dzieciom prawa są uszanowane.

Dlatego konwencje genewskie wprowadziły konkretny zakres praw przysługujących najmłodszym. Katalog ten obejmuje socjalne, cywilne i kulturalne prawa dziecka. W przypadku starszych dzieci dołączają także przysługujące im prawa polityczne.

Podstawowym i najważniejszym prawem dziecka jest prawo do życia i rozwoju oraz całkowita wolność od przemocy, zarówno fizycznej jak i psychicznej, wolność od wyzysku i nadużyć seksualnych. Kiedy widzimy w wiadomościach małe, niewinne istoty, skatowane przez swoich rodziców nie jesteśmy w stanie sobie wyobrazić jak bezduszni muszą być ci ludzie, którzy z premedytacją krzywdzą bezbronne dzieci.

Kolejne prawa dziecka to prawo do uzyskania obywatelstwa i do poznania swojego pochodzenia genetycznego. Każde z dzieci ma prawo do własnej rodziny i do wychowywania się u boku genetycznych rodziców.

Prawa socjalne przysługujące dzieciom obejmują ochronę zdrowia na najwyższym możliwym poziomie, całkowite zabezpieczenie socjalne, odpowiednio wysoki i komfortowy standard życia, wypoczynek, zabawę i czas wolny. Kulturalne prawo dzieci mówi o możliwości bezpłatnej nauki w zakresie szkoły gimnazjalnej i podstawowej, do nieograniczonego korzystania z różnorodnych dóbr kultury oraz o możliwości zmienności przysługujących przywilejów.

Prawa polityczne zaś obejmują wolność wypowiedzi oraz swobodę pozyskiwania i przenoszenia wszelkich informacji i idei oraz prawo do zrzeszania się w pokojowych celach. Mimo, iż wszystkie prawa najmłodszych są ustanowione przez odpowiednie organy i obowiązują we wszystkich demokratycznych krajach to są nadal radykalnie łamane przez wielu nieodpowiedzialnych dorosłych.

Niestety surowe sankcje prawne nie zawsze odstraszają ludzi, którzy wyrządzają krzywdy dzieciom.

E.Żabka-Adamski