|
Autyzm to jak podają źródła fachowe zamknięcie się w sobie, ograniczenie zainteresowań do chwilowych potrzeb, pragnień, lęków, odcięcie od świata zewnętrznego. Jest to także pewien swoisty stan umysłu, powodujący, iż cierpiące na nią dziecko, nie jest zdolne do stworzenia prawidłowych relacji społecznych, gdyż postrzega i odbiera ono rzeczywistość, jako potencjalne zagrożenie dla siebie.
Pierwsze objawy, jakie mogą zasygnalizować problem, jakim jest autyzm pojawiają się już w okresie wczesnego dzieciństwa a nawet u niemowlaków.
Gdy malutkie dzieci nie reagują na otoczenie, są obojętne w okazywaniu i przejawianiu najmniejszego zainteresowania zmianami dookoła nich, nie sygnalizują swoich potrzeb - wówczas rodzice powinni natychmiast zgłosić się do lekarza by stwierdził, jakiej choroby mogą dotyczyć tego rodzaju objawy.
Autyzm to choroba szalenie trudna do zdiagnozowania oraz do całkowitego jej wyleczenia. Osoby cierpiące na autyzm charakteryzują się pewnym zespołem cech charakterystycznych dla tego rodzaju schorzenia. Są to:
- Nieumiejętność znalezienia sobie miejsca w środowisku, w jakim ma przebywać na co dzień;
- Nieumiejętność nadania odpowiedniego znaczenia gestom, słowom
- Nieumiejętność wyrażania i nazywania emocji
- Trudności z odpowiadaniem na najprostsze pytania
- Powtarzanie słów czy imitowanie dźwięków gdzieś zasłyszanych w najmniej odpowiednim momencie
- Nieumiejętność dołączenia do rozmowy i podjęcia dyskusji
- Nieumiejętność posługiwania się metaforami czy przenośniami
- Posługiwanie się samodzielnie stworzonym przez siebie językiem niezrozumiałym dla otoczenia
- Mówienie o czymś, co nie ma zupełnie związku z tematem
- Agresja, gdy otoczenie nie rozumie tego, co robi i co próbuje mu zasygnalizować.
Jednym słowem autyzm przejawia się na zbudowaniu, ściśle strzeżonego przez chorego świata, do którego nie ma nikt inny prócz niego samego dostępu. To świat, w którym dziecko czy też w wieku późniejszym osoba starsza, czuje się dobrze i bezpiecznie. Jest to świat wyizolowany, wyobrażony.
Osoba cierpiąca na autyzm posiada bardzo zniekształcony obraz otaczającej ją rzeczywistości. Nie jest też chętna do zawierania nowych znajomości i ma tym samym problemy z przystosowaniem się do społeczności, do której należy. Niechęć wynika z niemożności znalezienia odpowiedniego - wspólnego języka z otoczeniem.
Leczenie autyzmu polega przede wszystkim na zahamowaniu jego postępowaniu. Im wcześniej wykryje się tego rodzaju schorzenie czy też barierę w rozwoju tym skuteczniej można pomóc osobie cierpiącej na to zaburzenie.
Mimo, iż autyzm posiada określone swoje objawy - wspólne większości chorych - to każdy chory prezentuje inną jednostkę, do której trzeba podchodzić bardzo indywidualnie. Nie ma więc jednego ustalonego sposobu leczenia, który ma za zadanie wyleczyć autyzm.
Na to by osoba cierpiąca na autyzm zaczęła komunikować się ze społeczeństwem i wróciła do niego , potrzeba przede wszystkim ogromnej dozy cierpliwości. Należy też zauważyć i zaobserwować w jaki sposób dana osoba cierpiąca na autyzm usiłuje porozumieć się z otoczeniem. Chorzy na autyzm noszą w sobie ogromną potrzebę komunikowania się z innymi, ale znajdują się "za szklaną szybą", która uniemożliwia im to. Usiłują, więc przekazywać swoje uczucia czy potrzeby, pragnienia za pomocą pewnych gestów, za pomocą rysunków lub też przy pomocy muzyki, tańca.
Wspomagające metody leczenia autyzmu to przede wszystkim indywidualna psychoterapia, muzykoterapia oraz terapia przez sztukę. Ponadto u chorych z autyzmem ogromne znaczenie ma też aktywność fizyczna oraz dostarczanie im wszelkiego rodzaju bodźców stymulujących ich rozwój oraz umożliwiających im wyrażanie uczuć czy emocji.
Bardzo ważnym elementem w leczeniu autyzmu jest także odpowiednio dobrana dieta, która pozwala wzmocnić organizm chorego oraz pozbyć się skutecznie szkodzących mu i nagromadzonych w organizmie toksyn.
Należy też podawać jak najwięcej składników pokarmowych, które posiadają witaminę B oraz magnez. ArtNetia (Tamara Rosłoń) |
