Dziecko, dom, świat

Przemoc w polskich rodzinach to wciąż temat tabu. Nie rozmawiamy o tym, udajemy, że nic złego się nie dzieje, zwyczajnie ignorujemy sprawę. Najwyższy czas zdać sobie sprawę, że takie podejście nie prowadzi do niczego dobrego. Efektem będzie narastająca fala przemocy i poczucie bezkarności sprawcy.

Bez względu na to, czy dotyka ona bezpośrednio nas samych, czy kogoś z naszego bliskiego otoczenia, nie powinniśmy pozostawać obojętni. Szczególnie jeśli ofiarami przemocy są najmłodsi. Dzieci nie potrafią bronić się przed tą sytuacją, nie rozumieją, dlaczego się w niej znalazły i nie mają pojęcia, jak sobie z nią radzić. Bez pomocy dorosłych nie uda im się wydostać z kręgu przemocy.

Powinniśmy zdać sobie sprawę, że przypadki przemocy nie zdarzają się wyłącznie w rodzinach patologicznych. Często jej sprawcami są zamożne, wykształcone osoby, z pozoru tworzące idealne rodziny.

Wytłumaczeń dla bicia dzieci znajdują one całe mnóstwo - "Klapsy to najlepsza metoda wychowawcza", "Mój ojciec też mnie bił i wyrosłem na dobrego człowieka"... Przypadki przemocy są więc ignorowane i traktowane jako nieistotne epizody. Tymczasem każdy taki epizod wywiera bardzo niekorzystny wpływ na psychikę dziecka.

Zasada, która powinniśmy kierować się przy wychowywaniu naszych dzieci jest bardzo prosta : Kochasz? Nie bij! Wprowadzając w życie to proste hasło udowadniamy sobie i innym, że wychowanie bez przemocy jest nie tylko możliwe, ale i konieczne.

Autor: Karolina Sówka